دانلود،اخبار و ...

چند شعر

چند تا شعر دیگه گذاشتم که بازم شجریان خونده.

سحر با باد می گفتم        حدیث        آرزومندی                 خطاب آمد که واثق شو به الطاف     خداوندی

دعای صبح و آه شب کلید   گنج   مقصود   است                  بدین راه و روش می رو که با دلدار    پیوندی

قلم را آن زبان نبود که سر عشق گوید       باز                ورای  حد    تقریر   است  شرح      آرزومندی

الا ای یوسف مصری که کردت سلطنت  مغرور               پدر را  بازپرس آخر کجا شد مهر     فرزندی

جهان   پیر   رعنا    را   ترحم   در جبلت  نیست             ز مهر او چه می پرسی در او همت چه  می بندی

همایی چون تو عالی قدر حرص استخوان تاکی            دریغ  آن  سایه  همت  که   بر    نااهل      افکندی

دراین بازاراگرسودیست بادرویش خرسند است         خدایا منعمم گردان به   درویشی    و     خرسندی

                                             به شعر حافظ شیراز می رقصند و می نازند

                                           سیه چشمان کشمیری و   ترکان    سمرقندی

                                                                                                    حافظ

 

کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد             یک نکته از این معنی گفتیم و همین   باشد

از لعل     تو   گر   یابم     انگشتری   زنهار           صد  ملک  سلیمان در    زیر   نگین      باشد

غمناک نباید بود از طعن   حسود    ای   دل            شاید که  چو  وابینی  خیر  تو  دراین  باشد

هرکو نکند فهمی  زین   کلک  خیال انگیز            نقشش به حرام ار خود صورتگر چین  باشد

جام می و خون  دل  هریک   به  کسی  دادند           در   دایره    قسمت    اوضاع     چنین    باشد

در کار گلاب و گل  حکم    ازلی    این  بود          کاین  شاهد  بازاری   وان   پرده نشین   باشد

                                        آن نیست که حافظ را رندی بشد از خاطر

                                       کاین سابقه ی    پیشین   تا روز   پسین  باشد

                                                                                                               حافظ [1]

صبح   است    ساقیا   قدحی    پر شراب   کن                دور   فلک   درنگ   ندارد    شتاب   کن

زان   پیشتر که   عالم   فانی     شود   خراب               ما  را   ز   جام    باده گلگون خراب   کن

خورشید می ز مشرق      ساغر طلوع   کرد             گر برگ عیش می طلبی ترک خواب کن

روزی که    چرخ    از گل ما کوزه ها   کند              زنهار   کاسه   سر   ما      پرشراب    کن

ما  مرد   زهد   و توبه   و   طامات      نیستیم              با   ما   به   جام     باده    صافی خطاب  کن

                                             کار   ثواب   باده     پرستیست     حافظ

                                             برخیز و عزم جزم به کار صواب کن                               حافظ[2]

|+| نوشته شده توسط حمید رضا در جمعه دهم خرداد 1387 ساعت 11:56 |